زیر گنبد کبود

یادمه اولین روزی که پدرم سیم کارتم ُ داد دائم دنبال این بودم که بتونم قشنگ ترین

گوشی رو بخرم.

یه روز پاییزی بود. ساعت 6. رفتیم و گوشی که دوسش داشتم ُ خریدم.

تمام این روزها که گذشت  تمام حرفامو شنید ... تو دلتنگیام برام پر از آهنگ و صدا بود

و تو خنده هام همپای شادیم!

امروز وقتی از کیفم درآوردمش تا با یه گوشی دیگه عوضش کنم دلم براش تنگ شد!

وقتی فروشنده برش داشت و گذاشت توی ویترین آرزو کردم به دست بهترین آدمی که

ممکنه برسه!

 شاد باشی دوست نارنجی ِ من!

نظرات ()